Schrijven

Schrijven zit me in het bloed. Wat dat inhoudt? Simpel. Alles wat ik zie, vertaalt mijn bovenkamer direct in volzinnen. Met m’n laptop voor me schrijf ik mee met degene die ik interview. “Wil je het niet liever opnemen?” Dat wordt me wel eens gevraagd. Maar nee, ik schrijf net zo graag met u mee. Mijn vingers gaan zo snel over dat toetsenbord dat ik zowel uw woorden als mijn gedachten direct vang. Later vertaal ik dat en maak ik er een verhaal van.

Die vertaling is nodig. Want als je letterlijk alles zou opschrijven wat een geïnterviewde zegt, met alle respect, dan heb je niet per definitie een goed artikel. Als schrijver maak je daarom altijd een vertaalslag. Daarmee maak je het ook een stuk van jezelf. Daarmee zet je een handtekening onder je werk. Dit is Davinckie’s tekst.

Dat kan alleen op basis van vertrouwen. Iemand legt immers zijn woorden in jouw handen. Of ik nu iemand portretteer, of een artikel schrijf voor een organisatie (bedrijfsjournalistiek) of een achtergrondartikel in een magazine: bij elk interview gaat het erom dat ik me inleef in de ander en in de situatie. Dat lukt me vaak aardig, daar kunt u op vertrouwen. Dus, geef mij uw woorden; ik schrijf het verhaal.